|
شکسته فریاد
به یاد پدر معنوی جنبش سبز ایران، قالب این وبلاگ به مدت یک هفته تغییر می کند
آخرین مطالب ارسالی
[97] منتظری، نمادی از کاملاً انسان بودن [96] عاشورا بر بستر سیاهی، سرخی و سبزی [95] یادداشت هایی پراکنده از کتاب «مکتب در فرایند تکامل» [94] آیا می توان از نظام حقوقی عاشقانه سخن گفت؟ [93] یک هفته با عشق [92] تصمیم هایی نو برای آینده ی خودم [91] بیانهی سیزدهم موسوی، فراخوانی برای بودن [90] انتشار یک نظرسنجی مخدوش در خبرگزاری فارس [89] شکست یک تابو به دست احمدی نژاد [88] اگرهای بی فرجام! [87] دادگاهي بر بنياد «اعتماد»! [86] بیم هایی در پی روزنه های امید [85] امام زدایی انقلابی! [84] شیرفهم شد؟! [83] خطبه ای در ارتفاع [82] هاشمی در برابر دوگانه ی بودن یا نبودن [81] نسبت جغرافیا با بهای خون مسلمان! [80] بی عنوان [79] سخنان مهم میرحسین در جمع اساتید دانشگاه [78] بيانيه مرجع عاليقدر حضرت آيت الله العظمي صانعي (مدظله العالي) در ارتباط با مسائل جاري کشور [77] مرثیه [76] دو تفأل به خاجه شیراز [75] گوشه ای از واقعیت های اقتصادی در دولت نهم [74] دم خروس [73] بیانیهی ستاد دانشجویی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران (شاخهی فارس) [72] به موسوی رأی می دهم چون ... [71] سماجت در شأن شیخ نیست! [70] الخاتمیة [69] نمایشگاه ضد جاسوسی اطلاعات [68] احمدی نژاد و فقر ادبیات سیاسی |
منوی اصلی
صفحهی نخست
ارتباط با ما تمامی مطالب وبلاگ آیتالله العظمی منتظری پایگاه خبری تحلیلی سایتک مراسم خاکپساری آیتالله منتظری دوستان
_ گزارشی تکان دهنده از دادگاه های استالین
_ کتاب «دروغ های کیهان» _ گزارش تفصیلی تخلفات انتخابات ریاست جمهوری _ مباحثه ای جالب میان میر حسین موسوی و آیت الله خامنه ای در مجلس خبرگان قانون اساسی پایگاه خبری تحلیلی سایتک همکاران
جنبش راه سبز
خیابان سمیه، پلاک 180 (خبررسانی درباره بازداشت شدگان جبهه مشارکت) کمپین آزادی برادران مجاهدین انقلاب همسرم آيت الله منتظري وبلاگی برای آزادی رمضان زاده وبلاگی برای آزادی زیدآبادی غریو (ادبیات جنبش سبز) شهدای جنبش سبز فرید مدرسی احمد قابل حسين فراستخواه غلامرضا كاشي لطف الله میثمی سیبستان نگاه نو فرشته قاضی اکبر منتجبی قم امروز ملکوت سعید حنایی کاشانی روزنوشت یک دبیر خبر امین بزرگیان حامد عبداللهی رد یار مسيح علي نژاد كنج غروب فؤاد صادقي سيدمهدي شجاعي اميد خرم ميزان نيوز سيد محمد عاملي زهرا بيگدلي هادي كحال زاده پايگاه عكس خبري ايران سيد سراج الدين ميردامادي سايت فارسي خبرگزاري فرانسه احمد پورنجاتي گفتمان اصلاحات اکبر اعلمی محمد صبوری دكتر حبيب الله پيمان محمدصادق ضیغمی سعید آگنجی حسین قاضیان داوود ابراهیمی محمدصادق دهقان اکبر گنجی راز (پویان و سیما) گفت و گو محمد عثمانی مژگان جعفریان شهاب مباشری خرده داستان علی فتوتی محمد نوری زاد (کیهان نویس سابق) تورجان (طلبه ای از حوزه ی علمیه ی قم) سارا شریعتی عماد بهاور قالب ساز هادی بیات زنجانی ميثم اماني آتشگه ترجمان (حواد ماهر) علی طهماسبی رادیو زمانه فرزاد صدری علی اکرمی شب تار محمد حیدری سمیه توحیدلو حسن یونسی نگاه آزاد (اقتصادی) صابر عباسیان حمید عظیمی (پسرعمه عزیز) دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن سعیده کردی نژاد غلامعلی رجایی ژیلا بنی یعقوب روزنامه ندای سبز سیدمصطفی خاتمی (از هر نسبتی با اون خاتمی مبرا است) پرچین خیال پایگاه خبری تحلیلی سایتک امکانات
|
سریال دکتر قریب، که آخرین قسمتش دوشنبهشب پخش شد، الحق و الانصاف، از بهترین سریالهای چند سال اخیر بود. معمول این است که سازندگان و تهیهکنندگان فیلمها و سریالهای تاریخی به سراغ شخصیتهای معروف و مشهور میروند تا کنجکاوی بیننده برای اطلاع از داستان زندگی آنها، او را به پای تلوزیون یا پردهی سینما بکشاند. اما هنر سازندهی مجموعهی دکتر قریب این بود که شخصیت گمنام و غیر مشهوری را سوژهی خود قرار داده بود و با این همه، توانست اقبال مردم را به این سریال جلب کند. از نظر من، به عنوان یکی از بینندگان پیگیر این سریال، رمز گیرایی و جذابیت مجموعهی دکتر قریب چند چیز بود: 1. بازی بسیار زیبای اغلب بازیگران، که اکثراً چهرههای مشهوری هم نبودند. ارائهی بازی موفق و جذاب، اگر یک علتش تجربه و تبحر بازیگر باشد، علت دیگرش بازیگردانی و هنر کارگردن در به بازی گرفتن بازیگر است. بازیگران این مجموعه به جز چند نفر، از چهرههای جدید و کمتجربه بودند و بنابراین در بازی خوب و گیرای هنرمندان این سریال، بیش از آنکه تجربه و سابقهی بازیگر نقش داشته باشد، هنر و توانایی کارگردان نقش داشت. حسها و حرکتهای بازیگران این سریال، چنان طبیعی و بدون تکلف بود که بیننده در بیشتر مدت تماشای آن، فراموش میکرد که در حال دیدن بازی و نمایش است و چنان با صحنهها ارتباط برقرار میکرد که گویا صحنههای مستند و واقعی را تماشا میکند. 2. توجه به برخی از جزئیات و حواشی که هرچند نقشی در پیشبرد داستان نداشتند، فضای سریال را بسیار طبیعی و واقعی جلوه میدادند. به عنوان مثال، در همین قسمت آخر، بازی و شیطنت کودکان در راهروی بیمارستان در اوج اظطراب و اندوه نقشهای اصلی داستان به خاطر بدحالی شادن؛ خوردن بدن عقیل به تن پرستاران یا در و دیوار؛ گیر کردن سیم سرم دکتر قریب به پایهی تخت، درست در همان صحنهای که همه افراد حاضر در صحنه با عجله و اضطراب، دکتر را نزد مادر شادن میبرند و ... نمونههایی از ریزهکاریها و لطایف این سریال بود که در قسمتهای پیشین هم بارها تکرار شده بود. 3. بیطرفی و بیغرضی نویسنده در گزارش داستان. بهترین مصداق این ویژگی، ارائهی تصویری دوستداشتنی و واقعی از مرحوم مهندس بازرگان بود. بازرگان در این سریال، یکی از دوستان نزدیک دکتر قریب بود که در قسمتهای متعددی از آن ظاهر میشد و در مقاطع مختلف زندگی دکتر قریب، تأثیرگذاری او مشهود بود. اگر سریال دکتر قریب را مثلاً با سریال یوسف پیامبر، که آنهم سریالی تاریخی است مقایسه کنیم، میزان برتری اولی و شدت بدقوارگی دومی بیشتر نمودار میشود. در سریال یوسف، با اینکه بهترین و مشهورترین بازیگران نقشآفرینی کردهاند و هزینهی هنگفتی هم برای ساخت آن صرف شده است، نویسنده و کارگردان در حد یک راوی و قصهگو تنزل کردهاند و کارنامهی بسیار ناموفقی را به جا گذاشتهاند. |